İKİ GÜNEŞLİ DÜNYA

  

   Uzun yıllar önceydi.

   

   On bin, hatta yüz bin yıllar önce. Metrelerce uzamış ağaçlar, iri yapraklı dev bitkiler vardı yeryüzünde. Bir de o dev bitkileri yiyecek koca cüsseli hayvanlar. Bazısı, şimdiki timsaha ve iguanaya benziyordu. Kimileri uçuyor, kimileri de yüzüyordu. Bütünüyle yeşil olan bu gezegendeki bitki yoğunluğunun sebebi, hiç gece olmamasıydı. Gökyüzünde iki güneş vardı. ("O hem iki do­ğu­nun, hem iki ba­tı­nın Rab­bi­dir." Rahman Suresi, Ayet 17) Bol su ve fotosentez ile beslenen ağaçlar metrelerce gökyüzüne uzanıyordu. Buzullar yoktu. Kutuplarda dahi tropik iklim hakimdi. Güneş sistemi ise bambaşka bir haldeydi. Şu anda bizim "güneş" dediğimiz yıldızın etrafında dünya ile beraber 4 - 5 gezegen, ikizi olan diğerinin etrafında da bir o kadarı dönmekteydi.

   Bir gün vakit geldi.

   İkiz yıldız sönmeye başladı. Hem ısısını hem de çekim gücünü kaybetti. İşte ne olduysa ondan sonra oldu. İkiz yıldızın çekim gücü azalınca, bu yıldızın etrafında dolanan gezegenler bizim "güneşe" doğru kaymaya başladı. Yörüngeler çakıştı, gezegenler çarpıştı. Kimileri parçalandı, diğer gezegenlere uydu oldu, kimileri un-ufak oldu, şimdiki güneş sisteminde astroid kuşak halinde yerini aldı. İkiz yıldız da en dış yörüngede güneşe takılıp dönmeye başladı.

  

   Yukarıda bir çırpıda anlatılıveren şeyler, binlerce yılda meydana geldi. Gökte bu işler olurken, dünya ne durumdaydı? Gökyüzüden savrulup gelen göktaşları, dinozorların kabusu olmuştu. Oysa onları bekleyen tehlike daha büyüktü.

   

   İkiz yıldız hayatta iken onun da bir nebze çekim etkisinden dolayı -bizim güneşimizin etrafında dönmekte olan- dünyanın yörüngesi şimdikinden daha genişti. Yani dünya güneşe şimdikinden daha uzaktaydı. İkiz yıldız sönüverince, dünya gece ile tanıştı. Isı da aniden düşmeye başladı. Okyanuslar kutuplardan başlamak üzere donmaya başladı. Kutup bölgelerindeki çoğu dinozor kaçmaya fırsat bulamadan donakaldı. Üzerlerinde metrelerce buz kütlesi oluştu. Böylece yüzyıllarca sürecek buzul çağı başlamış oldu. Tek bir dinazor dahi hayatta kalamadı.

 

   Buzul çağı ne zaman bitti? Dünya kendi dönüş hızına bağlı olarak yüzyıllar boyu döne döne güneşe doğru yaklaştı, yaklaştı ve şimdiki yörüngesine oturdu. Ekvatordan itibaren buzullar erimeye başladı. Güneşi gören kara toprak tekrar yeşermeye başladı. Ama gece-gündüzü olan, farklı bir yörüngede yüzen bu gezegende artık buzullar da vardı, çöller de..

   Bugün hala buzullar erimeye devam etmektedir. Ayrıca bir zamanlar ikiz yıldızın etrafında dönen Venüs şimdi bizim güneşin etrafında dolanıyor ama diğer gezegenlerden farklı olarak ters yönde..

Alıntı değildir.